Naisip ko lang

No Comments

Ito ay kwento ng isang batang matigas ang ulo.
Nangarap, naghirap, bumuo ng mga plano.
Nagsimula sa baba, nagtyaga sa trabaho
Nagsunog ng kilay; puyat at pagod ay inilako.

Di pagmamayabang, may angking kagalingan
May tereng ang isip kung ano-ano ang napagbalingan
Pero ang di maatim ay ang sumunod sa lakaran
Iwanan ang nakagisnan, sa agos ay magpatianuran.

Sa pagdaan ng panahon, binantayan ang sariling pwesto.
Sa mga paanyayang umakyat di laging umaamo.
“Kayo na lang, masaya na ako dito
Di naman ako sasaya sa iyong mga pangako.”

Ngunit di namalayan na sa oras na tumatakbo
Ang sistemang hinindian ay di naman humihinto
Unti-unting nilulukuban ang kanyang pagkatao.
Isang umaga ay nagising na lang ang batang katoto
Tumingin sa nadaanan,nagiisip kung nasaan na ako.

Di naman dito nagtatapos ang kwento
Pero kung ano kakahitnan, di ko pa napagtatanto.

Bitin. 🙂

South East Asian Babel

No Comments

Philippines is the prime example of a modern day Babel.

Pieter Brueghel de Jonge - De bouw van de toren van Babel

Calls for unity is a running and expensive gag. Political opinions are like assholes, 99.99% of the people have one; most of them different in varying degrees; and each group hell bent in believing that they are in the right. The best we can aspire for is a ruling majority as even consensus is too far fetched of a goal.

Make no mistake that I love my country. Its people, not as much. But the weird part is that we make good citizens but only if it is in a foreign land. I am still puzzled if it means those who have the qualities of being a good citizen tend to migrate out of frustration, or if the endemic political system in the country is really an engulfing viral machine immune to vaccinations. Maybe it is both?

Patriotic but tribalistic; the combination is a bitter sweet pill to swallow. It is like mixing oil and water which is possible with the right emulsifier. If only we can agree on what that is.

SMH

No Comments

I saw this phrase in a social media comment : “idealistic and gullible”

Two words that are dangerous when put together. These words are what mobs are made of. The gullible aspect will feed the idealistic side with enough high the same way that adrenaline can mask pains and injury that would have triggered the common sense to stop the body from hurting itself.

It is not a matter of age but more of experience. Be idealistic. Don’t be gullible. Learn to recognize and keep the two apart. I know it is not easy as it took me a while to recognize it myself.

Dearly Departed

No Comments

Kahit may kurot, may pait na di ko mawari
Aalis ako na mayroong mga aral na maiiwanan
Mga kaalamang naibahagi, mga karanasan na pinagsamahan.

Lilisan akong may pagmamayabang
Dahil ang pangkat na sinimulan ay di na pwedeng daan-daanan.

Matatag na sila, kaya ng tumayo
Kaya ng mag-isip, kaya ng gumawa ng sariling desisyon.
Di na mga bata na animoy laging nakanganga
Naghihintay ng utos mula sa kanilang mga ate at kuya.

Alam ko na malayo pa para maging perpekto
Madadapa ulit, minsan dahil sa mismong kagagawan mo
Ngunit alam ko na di kayo papasupil, hindi susuko
Babangon sa pagkakalugmok na may napulot na bagong talino.

Tatlong buwan ipapamalagi na naging limang taon.
Di ko inakala o inasaahan ang bilis ng panahon.
Dinatnan, iniwan, naghubog at nagpakawala.
Parang inang lawin sa kanyang mga inakay na alaga.

Pero hindi, di yata bagay na ako ay ihambing
Sa isang nilalang na mapagkalinga at malambing
Mas maganda siguro na ikumpara sa isang sarhento
Hinahanda ang mga kadete sa mga hamon ng trabaho.
Sa tagisan ng talino, tibay ng loob at galing.
Ngunit may nakabiting patlang na hindi pwedeng salingin.

Lilisan na ako dahil ito na ang tamang oras.
Bibitbitin ang aking mga gamit at sarili.
Panahon na para magsimula ulit maghanap ng mga bagong kasapi
Uulitin ang pagbuo ng isang grupong katangi-tangi.

Aalis na ako, pero hindi ako mamamaalam.
Dahill maliit lang ang mundong ating ginagalawan.
Nais ko na sa muling pagkurus ng ating mga daan.
Kwentuhan mo ako ng iyong mga natatanging karanasan.
Ipabatid mo sa akin na wala kang oras na sinayang
Gusto kong mamangha sa mga problemang nilampasan
Mga bagong kakayahan… O luma man pero iyong hininang….
Mga hindi pinalampas na oportunidad at pagkakataon
Na sana kung iisipin, dahil ako ay yumao.

Salamat UPEM.

“Once UPEM, always UPEM”
– Pansol battlecry

Unstoppable Force, meet Immovable Object

No Comments

Every working day I usually have a 30-minute walk from my workplace to my wife’s office where our car is parked. I pass through a busy intersection under a criss-crossing elevated highway. I saw something today that made me think of the paradox that asks “What happens when an unstoppable force meets an immovable object?”

Let me try to describe the scenario to set it up.
More

Older Entries

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com